انه یاد بخیر کی اجور گیلکی ترانه نقل امی همشهریان مجلس بو..ولی خب ای سایید گیلک زبانانی کی بتانستیدی او سر دنیایم خوشانه زبانه ره اهمیت قائل بی بید...ا جور ترانه اشنه زبانه جه جاریه...

امروز آفتاب نَنَه مَ از کو طرف بیرون بَ مو    کی گومه کودی تی رایه

بو خدا حیرانَه مَ  اَ پس از دو سالانَه      بیدَ مَ تی روی ماهه

بَه بَه بَه  چی عجب یاد فقیران بو کودی         بَه بَه بَه ب مویی یاد فقیران بو کودی

چوم تی وستی گریان بو      دیل تی وستی نالان بو

غم همش می میهمان بو      یار تیشن سیر از جان بو

بَه بَه بَه  چی عجب یاد فقیران بو کودی        بَه بَه بَه ب مویی یاد فقیران بو کودی

بوشوی تو کی می ورندیی مره خبر      کر من تی دوری وستی دیوانه بوستم

تی عشق جه بَه دنیا افسانه بوستم

بَه بَه بَه  چی عجب یاد فقیران بو کودی       بَه بَه بَه ب مویی یاد فقیران بو کودی

گول باغ بهشتی تو ای دختر رشتی مره بکوشتی مره بکوشتی

ماچی گرمی به همه امی گیلک زبانان کی مره اَ راه درون یاری کونیدی..

شمی جان قوربان

سلام ...

گفتم یک شعری از آهنگهای قدیمی براتون بنویسم تا شاید کمی یاد ایام بشه !!!امیدورام خوشتون بیاد..

گفتم از سیاهی نیستم -----------  گفتم از سپیدی نیستم

گفتم آنچه از خود من   -----------   در خور من دیدی نیستم

از نواحی شمال       ---------      جلگه های سبز و خیسم

مثل بارون سادگیمو ------------   رو تن گل مینویسم

یه سلام گرم دارم -----------   که می لرزونه صدامو

در یای سخاوتم من ---------   پر  کن از من کوزه هاتو

حس دستای غریبم ----------- حس گندم و برنجه

خونم از خاک و سبزه ---------- دل من صندوق گنجه

آره من شمالی هستم -------- بوی بارون می ده دستم

شهرم از جاییه که دریای پیرش -------- یادگاری از زمانهای قدیمه

جایی که خواستن و خوشبختی و موندن

یه آلونک ، یه چراغ و ، یه گلیمه

جایی که معجزه ساده بارون ---------- عطر نارنجو می بخشه به تن خاک

جایی که دیدنیه صبح و غروبش -------- روی ساحل روی ماسه ها نمناک

آره من شمالی هستم -------- بوی بارون می ده دستم.

-

 درود به امی همزبانان عزیز و با صفا!!!

بگفتم ایته گپ و مطلب جالبَ از گیله وا ماه نامه جه شی می رِ بنم تا ایپچه شی می چولان گولاز تَ وَدِ....امید دارمَ کی خوش بَ یه شم ره..خیم از به بعد کلمات گیلکی با معنی فارسی شی مه ره بیشتر ایه بنم ..مره یاری بوکنید..تا منم بتانم اَ کارَ گسترش بدم.!!!

قبل از همه ، از گیله وا و آقای جکتاجی عزیز تشکر کونم و آرزوی سربلندی برایه گیله وا و آقای جکتاجی درم

اَ نوشته از  امی همشهریِ خوش ذوق مسعود پورهادی ایسه.

بادرنگان بو

 اصلن اوتو نوبوکی می یاد مئن دو بو.جول  کول سورخی دوخوشته، دوماغ نره تِغه اوساده نی نی سوسو سوتا بوسته.

موجا هیچی نشاستی فامستن،رنگ بنابو، ای دس شرابینه او وقتان مانستان سیا ،مقراض بزه نه اوشلان گیسو،فوبو شانه سر تا کمر کیلی چالکا میانی .

"خیلی پیرا بوم"

پیری فکرا نو کوده بوم،هن واستی نتانستم بگم:" نه فرقی نوکودی،هتویی کی بی!"

نوبو خودشم دنستی ،خو رَ به نانسته بوزویی، یا کی خاستی گت مردی جا دنکفه ،ایپچی دیگه بیشتاوه.مبل جا ویریشت ،دو سه قدم اوتا قا سرا جور سراجیر بوشو ،یخچال پالو بئسا،یخچال درا واکود ،ایتا شیشه آبا دس دوکود بیرون بآرد،آبا هتو شیشه ارا سرا کشه.

" چوتو بو بو تی فیل امی هندوستان بو کود؟".." ترا کی بو گوفتم ، چرا اَ مون درم"

رآس گه،اَ چن ما میانی دال به دال تلفن کودی،اولی بارکی گوشی اوسادم بنا کوده مرا سر به سر نهن،نفامستم کیه ،هرچی یم واورسم" شی می نام " نگوفت تا کی شروع بو کود به خاندن : " امشب هوا دیل پوره/خورشید ابر جیر خابه" هتو تا اَبندا بخاند می ناف دکفت.بفامستم تویی،ایچی چنگ ناودا می سینه خاله.اَ سالان نو کو بسته نکان ایوارکی بیگیفتی می گولی چالا .هندم هوندم بومی بغض ها هار بترکه ،توند گوشیه بنم. می سر بوبو  بو ایتا کو هنقدر،می گوش تاف تاف کودی،ایپچه نوبوسته بازم زنگ بزیی ای بار ،دوبار،سه بار،اونسادم،نانم ده بار ،بلکی ویشتر ،نه دس فاکش نیبی،اوسادم..." چره گوشی بنایی،می جا دیلخوری؟"..." نه ...می شماره کی جا فیگیفتی" خنده ارا بوگوفت :" جویبنده یابنده یه"  بوگوفت: " من و تی آشنایی گوشت و ناخون- گوشت و ناخون سیوایی کی بنا مو"

بوگوفتم :" خیلی زماته تی جا وا خبر نییم"  بو گوفت:" اَ سالان همیشک می امره بی"

پنجره وازبو،باد باد رنگان بو دس به دس بردی.هتو شب دور شر تا سوکوله ن کوکوره کو راه سر. همساده خانه جا خیاطی چرخ سر صدا آمویی.خانه ن چراغان،سوسو زییدی.

" اَ چن سال م کی ده ته ره نا بینیویشتم نه تلفن بو کودم، خاستیم تی جا بکانم،می مره ورخه بنام کی بورسینم...دینی کی نتانستیم"

بوگوفته ،بوگوفت،گوشادام همه شب ،گا گلف ای شب در میان. اَ چن مایا مراعات بدا مغرب محل بایم بخانه،تلفنا بنم می ور،ای پاکت پابلوسم میز سر ،بعد بئسم رافا تا تلفن زنگ بزنه،اول جه اَیا جه اویا  واورسه یی،بعد بوروز بدایی کی نامیل نیی بایی،ایپچه اولان ترس دشتی،بعد کی تی ترسام فوبو،ده کنکن ناشتی بایی،تا کی بو گوفتی پس فردا شب ساعت ده فرودگاه ایسایی.

تلفن بوکودی: "کویا ایسایی؟"  نوگوفتم ناموم،بو گوفتم خب شلوغ بو،بو گوفت:"الان تانم ترا بیدینم" بوگفوتم: "بئس اول خانواده خب سرابو ترا بیدینید،اوشان واجب تریدی"  بوگوفتی :" ایتا شب خایم بایم تی پالو بئسم ،کی صب زو د ویریزیم بیشیم کولک چال"

شکنس صدا بامو،آب شیشه تی دس جا تاشا خورد بکفت کاشی سر ،آب جام واجابو ،هر ایتا پرکالهای طرف بوشو ،بوگوفتم:"جونبور نوخور،هویا کی ایسایی بئس"  ته ره ننایی خنده خنده ارا تی پایا بنایی شیشه خورده ن سر بامویی،تی پوشت سر دو سه جا تی پاخون کاشی نا لک تاوادا ،تی دسا بیگیفتم می کشه دکفتی،مبل سر بینیشانم،تی جورابا بکندم. حوله یا گرم اب بزم باردم، تی پا تانا بوشوردم،ایتا ایتا زخمانا چسب بزم ،هوتو کی شورداندو بوم ایتا داستان مرا بیاد بامو .ترا نوگوفتم.

" ایتا نقاش داستان کی ایتا کورکی یا سالان سال خاستی، کورکی کوکن بند ایسابو.نقاش م همش کورکی نقشا زیی ،چوم ،ابرو،قد ،قامت، وقتی کی به پا فارسه ای ،پایا نا نتانستی بکشه،ایوارم کی کشهیی ، چن تا گول غونچه فو کودی پا جیر کی پایا نا واپوشانه، یا کی سورخ ملافه ن جیر اوشانا جیگا دایی، تا کی ای روز به کورکی ایه،شبا نقاش پالو روزا کونه،صب دم کی نقاش ویرسه کورکی پایا کی ملافه جا بیرون با مو بو دینه ،دینه اویچی یا کی ان همه سال ارا اورا بیشناوسته بو، کیتابان مئن بخانده بو "

افتاب کوه  توکالی ،ورف چا بیرون امون دوبو،توپیش دیبی من تی دونبال سر. "او تازه تنایی مه ره خیلی مراغ بو ،نا کی دوست و رفق ناشتیم ،داشتیم، ولی هیکی ارا جورا بوستن نتانستیم، ترام کی هر چی پیغام پسغام داییم شاملو حرفانا مرا تحویل دایی : می چراغ ایا سوجه"

بو گوفتم :" من اویا بئس کس نیئم ،غریب جاوئسایم،موران زنم"  بوگوفت "اولان خیلی سخت بو "  گب سرا کودم.

"بعد ان همه سال ایا واستی ته ره خیلی تازگی بداره" 

"داره ولی بادرنگان بو هو بویه" 

 "خب چی گی؟"       

" نانم کو  ابرا با بوشانم.ایتا شک دره می جان،خیلی زماته می امره گردانم "

هو تو رادبو ایتا چوله سیگار و گیرانه یی، چن تا پوک بزیی.

" چره زن نبردی؟"

نوگفتم ترا کی عشق دس فانرس ارا خوش ترم ، هو توکی تی جا وانورسم تی رفاق ارا هنده ایسایی.

تلفن بوکودی فردا صب شوندری.

پنجره جا کوه نمایان بو ، او لچه لچه یان ، حله حله ورف نهه بو .

- شمه ره خوش به مو،مره پیغام بنید!!شی می قوربان

ترانه گیلکی

سلامی گرم  ب می هم زبانان گول گولاب

- امیدوارمه کی شی می حال خب ببه واز می ترانه هان که ای شمه ره نهم لذت ببر ده بید ، البته گفتنیه کی کسی پیغام پسغامی هم ننه کی پیسقالکه سر کمی امی دیل خوش ببه من کی نفهمم یعنی 1 تا 2 دقیقه برای اینکی شی می هم زبانه ره پیغام بنید اَنقدر موشکیله کی نت نید.... به هر شیکل من جو ار سونه می ترانه ن هم تا گیلک زبانان لذت ببرید و تا ایپچه اشنه زبان خب ببه ...راستی من عشقه گومه کودم اگه بتانید مره راه نشان ب دید مره خوشحاله کونید!!!

(( جان لیلی ))

  سرکوهی بولند من نی زنم نی                   می چومان به رایِ تا بیه کُری

  همه گیدی مرا رسوا بو کودهِ                   همه کس گه عجب شیدای اَ رِی

  اوی لیلی جان لیلی می جان جانان لیلی     

   لیلی تره من خوش دارم از دیل و از جان لیلی

    تو بالای تلار من در زمینم                   تو نارنج پوست  کنی من در کمینم

   تی اَ مراَ جو خوس بازی چی خوش خوش          

    الهی کُری تی داغَ نی دیدم

  اوی لیلی جان لیلی می جان جانان لیلی   

   لیلی تره من خوش دارم از دیل و از جان لیلی

   اگه می یار ایسی را یانَ بی یا                اگه را یان نبو  باغانَ بی یا

   اگه دی نی کی دو شمن در کمینهَ           سفید ماهی بوبو  رو خانَ بی یا

 ..... شی می جولانِ قوربان .......

می سفید ماهیه بیده اید می سلام برسانید فقط مواظب بی بید انه جولان گولاز تنواده....

ای خدا کی به منم شیدا ببم!!!!!! اوی لیلی تی رافا ایسم تا با یی...............

ترانه گیلکی

خوایم ایته ترانه خوبه گلیکی تقدیم به همه زاکانی (کر و ره) بوکونم کی به خوشانه زبان اهمیت دیهید وگیلکیَ هیچ وقت فراموشه نوکونید، ایپیچه وقت بوکودید پیسقالکِ اندازه نظر بدید تا امی دیل ایپچه واگرمه به....

البته خوایم بوگویم کی اَ ترانه یَ تقدیم کونم ب  می همشهریانه با مرام که خیلی با صفا ایدی..مخصوصا گیلکی زبانانه اوطرف بلته!!!

((هارای بایید))

هارای بایید پا بوکوبید دست بزنید اوی زکان

زودتر بگید ساز،نقاره چه نبایه اَ سامان

بج بینی ر نوا هیچکی بشه باران آفتاب حسرت بکشه

بج بمو بجور راحت بوبو ،جانِ کر 

کری جان، تی قوربان، مره دِ نره هر ساعت بگیر بونه

اَ که به، کی بیی،امی دوتا پررازی ببه هر دونه

نِرما دِ غوصه خدا هر روزه تنم دِن می یارا نوستی دِ اون کار وستی بیشه بورون

می یار خیلی جوانِ ،نیشته تنها بخانه زنه خوموی شانه بیه تا کی می ور

بهار جان زودتر فَراَس ،واستی منو می نرگس اونوقت فدیم دست به دست

بنه پا چوم سر

توکی بایی نشاء وقت دِ می یاره خوابه وقت ،کار سختِ

اوی نقاره دِ خوایم ترا از دور اومون دره دیله ور.

تمامَ بوست ...به شیمی افتخار چپلا بزنید.

ای لازم بیدم ایته توضیح بدم که اَ اهنگ ریتمیک با در 8*6 بخوانید تا بتانید از اون لذت کاملَ ببرید.